Eutonie eenvoudig en moeilijk tegelijk?

EUTONIE EEN EENVOUDIG EN TEGELIJK MOEILIJK LEERPROCES ?

Al gaat het hier om beter functioneren, zich beter in zijn vel voelen, een juister tonisch evenwicht, toch ervaren wij vaak dat er meer gebeurt ‘Wat is dat ‘meer’?

Er wordt een aandacht tot gewaarworden gewekt waarin, onopvallende, verborgen en stil doorwerkende, niet gespierde kwaliteiten worden beleefd en ontwikkeld, intens en toch nuchter, betrokken en toch onthecht…

Er onstaat een besef, een bewustwording, dat direct met het leven te maken heeft en met de concreetheid der dingen die op ons inwerken,
waar het lichaam trilt als klankbord van het leven
zoals een snaar wordt bespeeld…omwille van de klank,… van de muziek.

Er is vooreerst eenvoudigweg de grond…en ook al is deze nooit ver… toch ga ik er aan voorbij én is er het “eenvoudige nu” dat voor het grijpen ligt en te beleven valt… toch ontgaat dit mij
(om) duizend en één (redenen)… keer.

Tot de dag komt, waarop ik het waag om mij met deze grond uiteen te zetten en ik een nieuwe sensibiliteit ontdek:
terwijl ik, liggend, de grond verken, word ik in mijn materie-zijn, in mijn grondstof aandachtig gevoelig voor wat de grond mij doet:
ik leer ingaan op dit gegeven:
de grond waarop ik mij inlaat, loslaat, mij “even” ont-doe, uit-rust, en ik leer toelatend in-willigen
Ik leer ophouden met doordraven
“bezig” te zijn, getrokken te worden, mij te weren, en terughoudend mij vast te houden

Ik leer mij ter plekke te schikken, te geven en als het mij bovendien lukken mag, leer ik afstand doen van wat mij emotioneel in de greep houdt.

Ik leer “erkennend” bewogen te worden door de nuchtere grond,
zonder zelf “beweger” hoeven te zijn.
En zoals ik de werkelijkheid van de grond leer tegenkomen…
leer ik mijzelf tegenkomen…
leer ik de nuchterheid van mijn bestaan tegenkomen…
en leer ik langzaam het leven inwilligen zoals het is.

En stilaan dringt tot mij door hoezeer ik, gewekt door de grond, de onmetelijke diepte van de innerlijke ervaring van ” zijn ”
mag inwilligen in het onmiddelijke en ultieme NU, en ik mag ervaren hoe de grond mijn Wezen recht aandoet, en mij in Wezen bevestigt.

Een wezenlijke grond”attitude” groeit…
(staat voor aptitude = geschiktheid = bekwaamheid )
om mezelf, de andere en het leven  te ont-moeten.

Therese Windels.